Bazıları, sanki tumblr’da paylaşmak için yaşıyorlardı hayatlarını. Çok rahatsız olduğum bu durumu farkında olmadan kınamış olmalıyım ki, başıma geldi. Arşiv niyetiyle açtığım bu hesab için artık niyetimin bozulduğunu üzülerek farkettim. Kitap okurken, müzik dinlerken, film izlerken bunu paylaşmalıyım duygusu bütün büyüyü bozuyor, kaçırıyorum bazı şeyleri. Böyle yaşanmaz!
Hasılı, gidiyorum efendim…
Tüm birikimimi tek kalemde silmeye kendimi henüz hazır hissetmediğimden şimdilik sadece çıkış yapacağım. Hesabı tamamıyla bitirme gücünü bulduğum zaman bunu geciktirmeyeceğime dair kendime söz veriyorum.
Hepinize Hikmet’in peşinden koşup yorulmalar dilerim. Selam ve saygı ile…




